© Museum JoCas                                                  © Teksten: Wikipedia en Cor Bastinck, zie tabblad “Info-Contact”     © Foto’s algemeen: zie tabblad “Info-Contact” en indien afwijkend de tekst bij de foto

 
Erfgoed Nederland
Het betreft het Nederlands Erfgoed dat op de lijst van het Wererlderfgoed is opgenomen. Werelderfgoed is het cultureel- en natuurlijk erfgoed dat wordt beschouwd als onvervangbaar, uniek en eigendom van de hele wereld, en waarvan het van groot belang wordt geacht om het te behouden. Alleen erfgoed dat is ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO mag deze titel dragen. De lijst wordt jaarlijks samengesteld door de 'Commissie voor het Werelderfgoed', die bestaat uit vertegenwoordigers van meer dan twintig landen. Plaatsing van een monument op de Werelderfgoedlijst levert geen geld op. Ieder land is zelf verantwoordelijk voor bescherming en behoud van de eigen monumenten. Wel is er een speciaal fonds (het Werelderfgoedfonds) voor hulp bij urgente bedreigingen. Het is dus een erezaak om de betreffende monumenten te beschermen en te onderhouden. Naast monumenten die op de Werelderfgoedlijst zijn geplaatst, kent elk land zijn eigen landelijk beschermde monumenten. Dat kunnen Rijksmonumenten zijn, maar ook Gemeentelijke monumenten. Namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) wijst de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onroerende zaken aan als beschermd monument. Stads- en dorpsgezichten worden mede door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) aangewezen. Na aanwijzing worden rijksmonumenten opgenomen in het Monumentenregister. Onroerende zaken als boerderijen, kerken, kastelen en archeologische vindplaatsen kunnen uniek en waardevol zijn voor ons land. Bijvoorbeeld door hun schoonheid, of door hun wetenschappelijke of cultuurhistorische betekenis. Stads- en dorpsgezichten kunnen eveneens worden beschermd net als terreinen met een hoge archeologische waarde. Natuurgebieden kunnen worden beschermd als “Natuurlijk Erfgoed”. Volksdansen, gebruiken, liedjes, gezegden, verhalen enz. kunnen worden beschermd als “Immaterieel Cultureel Erfgoed”. De Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed is een lijst van erkende, waardevol geachte Nederlandse tradities. De lijst wordt gecoördineerd door het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed. Museum JoCas richt zich uitsluitend op het Nederlands Erfgoed dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat voor het cultureel- en natuurlijk erfgoed. Er staan nu 10 Nederlandse erfgoederen op de Werelderfgoedlijs Wat is het Werelderfgoedverdrag? Het Koninkrijk der Nederlanden heeft het Werelderfgoedverdrag in 1992 geratificeerd. Het verdrag is het meest bekende van UNESCO en is inmiddels door 190 lidstaten ondertekend. De landen die het verdrag hebben geratificeerd, hebben met elkaar afgesproken dat zij zich zullen inzetten voor identificatie, bescherming, behoud, het toegankelijk maken en het overdragen aan komende generaties van die erfgoederen binnen hun landgrenzen die aan de criteria van UNESCO voldoen. Naast de bescherming die erfgoed krijgt door plaatsing op de Werelderfgoedlijst, bevordert deze status ook het wederzijds begrip tussen culturen. Niet elk erfgoed op de lijst is per se mooi, maar alle zijn op een bepaalde manier uniek, van groot belang voor de mensheid en onvervangbaar. Zowel cultureel als natuurlijk erfgoed, als erfgoed dat daarvan een gecombineerde vorm is, kan voor de Werelderfgoedlijst worden voorgedragen. Een voorbeeld van een culturele site is de Grachtengordel van Amsterdam, van een natuurlijke De Waddenzee, en van een gecombineerde site de heilige berg Athos in Griekenland. .
Foto: Yannick HEINRICH (ArcturusM51)

   © Museum JoCas tekst, -en Wikipedia zie tab Info 

 Museum JoCas 

Erfgoed Nederland
Het betreft het Nederlands Erfgoed dat op de lijst van het Wererlderfgoed is opgenomen. Werelderfgoed is het cultureel- en natuurlijk erfgoed dat wordt beschouwd als onvervangbaar, uniek en eigendom van de hele wereld, en waarvan het van groot belang wordt geacht om het te behouden. Alleen erfgoed dat is ingeschreven op de Werelderfgoedlijst van UNESCO mag deze titel dragen. De lijst wordt jaarlijks samengesteld door de 'Commissie voor het Werelderfgoed', die bestaat uit vertegenwoordigers van meer dan twintig landen. Plaatsing van een monument op de Werelderfgoedlijst levert geen geld op. Ieder land is zelf verantwoordelijk voor bescherming en behoud van de eigen monumenten. Wel is er een speciaal fonds (het Werelderfgoedfonds) voor hulp bij urgente bedreigingen. Het is dus een erezaak om de betreffende monumenten te beschermen en te onderhouden. Naast monumenten die op de Werelderfgoedlijst zijn geplaatst, kent elk land zijn eigen landelijk beschermde monumenten. Dat kunnen Rijksmonumenten zijn, maar ook Gemeentelijke monumenten. Namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) wijst de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onroerende zaken aan als beschermd monument. Stads- en dorpsgezichten worden mede door de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (VROM) aangewezen. Na aanwijzing worden rijksmonumenten opgenomen in het Monumentenregister. Onroerende zaken als boerderijen, kerken, kastelen en archeologische vindplaatsen kunnen uniek en waardevol zijn voor ons land. Bijvoorbeeld door hun schoonheid, of door hun wetenschappelijke of cultuurhistorische betekenis. Stads- en dorpsgezichten kunnen eveneens worden beschermd net als terreinen met een hoge archeologische waarde. Natuurgebieden kunnen worden beschermd als “Natuurlijk Erfgoed”. Volksdansen, gebruiken, liedjes, gezegden, verhalen enz. kunnen worden beschermd als “Immaterieel Cultureel Erfgoed”. De Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed is een lijst van erkende, waardevol geachte Nederlandse tradities. De lijst wordt gecoördineerd door het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed. Museum JoCas richt zich uitsluitend op het Nederlands Erfgoed dat op de Werelderfgoedlijst van UNESCO staat voor het cultureel- en natuurlijk erfgoed. Er staan nu 10 Nederlandse erfgoederen op de Werelderfgoedlijst Wat is het Werelderfgoedverdrag? Het Koninkrijk der Nederlanden heeft het Werelderfgoedverdrag in 1992 geratificeerd. Het verdrag is het meest bekende van UNESCO en is inmiddels door 190 lidstaten ondertekend. De landen die het verdrag hebben geratificeerd, hebben met elkaar afgesproken dat zij zich zullen inzetten voor identificatie, bescherming, behoud, het toegankelijk maken en het overdragen aan komende generaties van die erfgoederen binnen hun landgrenzen die aan de criteria van UNESCO voldoen. Naast de bescherming die erfgoed krijgt door plaatsing op de Werelderfgoedlijst, bevordert deze status ook het wederzijds begrip tussen culturen. Niet elk erfgoed op de lijst is per se mooi, maar alle zijn op een bepaalde manier uniek, van groot belang voor de mensheid en onvervangbaar. Zowel cultureel als natuurlijk erfgoed, als erfgoed dat daarvan een gecombineerde vorm is, kan voor de Werelderfgoedlijst worden voorgedragen. Een voorbeeld van een culturele site is de Grachtengordel van Amsterdam, van een natuurlijke De Waddenzee, en van een gecombineerde site de heilige berg Athos in Griekenland.
Foto: Yannick HEINRICH (ArcturusM51)