App Nederland Geschiedenis NL

Suriname

 - Ned. Antillen -

Suriname, officieel de Republiek Suriname, is een republiek aan de noordoostkust van Zuid-Amerika met als hoofdstad Paramaribo. Het land grenst in het oosten aan Frans-Guyana, in het westen aan Guyana (voormalig Brits-Guiana), in het zuiden aan Brazilië en in het noorden aan de Atlantische Oceaan. Suriname heeft zowel met Guyana als met Frans-Guyana een grensgeschil. Het land is 163.820 km² groot en heeft een kustlijn van 386 km.

Door het midden en oosten van het land stroomt de rivier Suriname. Van 1927 tot 1983 was er ook nog een gelijknamig district. Dit werd in meerdere fases opgedeeld en uiteindelijk in 1983 opgeheven.

Suriname was tot 25 november 1975 een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Vanaf 3000 voor Christus werd het gebied van het huidige Suriname bewoond door de Indianen. De twee grootste stammen waren de Arowakken, levend op de kust, gevolgd door de Cariben, die zich aan de monding van de Marowijne vestigden. Verschillende stammen leefden in het regenwoud, zoals de Akuriyo, de Trio, de Warau en de Wayana.

De eerste geslaagde Europese kolonisatie vond vanaf 1650 plaats door de Engelsman Francis Willoughby. Om planters aan te trekken was vrijheid van godsdienst geregeld. Tijdens de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog werd Suriname in 1667 door Abraham Crijnssen veroverd op de Engelsen die onder leiding van William Byam stonden. Bij de Vrede van Breda zagen de Nederlanders voorlopig af van de teruggave van de door de Engelsen ingenomen Nederlandse kolonie Nieuw-Nederland (de huidige staat New York); op hun beurt eisten de Engelsen niet meteen dat Suriname ontruimd zou worden en deden de toezegging om de Banda-eilanden aan de Nederlanders over te laten. Meestal wordt gesproken van een "ruil" van beide gebieden. Na de Derde Engels-Nederlandse Oorlog werd deze feitelijke toestand in 1674 de officiële door de Vrede van Westminster. Diverse Engelse families verlieten Suriname en verhuisden naar Jamaica. Toen duidelijk werd dat de Zeeuwen niet in staat waren de Surinaamse economie van de grond te krijgen, is in 1683 de Sociëteit van Suriname opgericht. De eerste gouverneur van de kolonie Suriname onder het bewind van de Sociëteit was Cornelis van Aerssen van Sommelsdijck. Hij had één derde van de rechten op Suriname aangekocht. De stad Amsterdam en de West-Indische Compagnie (WIC) bezaten daarnaast ieder een derde. Aan het einde van de 18e eeuw ging de WIC failliet; de familie Van Aerssen had haar bezit al eerder verkocht. Amsterdam was toen de enige belanghebbende.

Ook het naburige Berbice en Essequibo, ongeveer het huidige Guyana, werd gekoloniseerd door Nederlanders. Suriname, Berbice en Essequibo vormden het zogenaamde Nederlands-Guiana. In 1814, nog vóór het Congres van Wenen, zou Zweden een poging doen om het beheer over Suriname en Curaçao in handen te krijgen in ruil voor Guadeloupe. Het lukte de Engelse diplomaat Castlereagh de Zweden af te kopen voor een miljoen pond in contanten. Nederlands Guyana werd in 1815 nog eens verdeeld in Suriname, dat in Nederlands bezit bleef, en het huidige Guyana, dat een Britse kolonie werd: Brits-Guiana.

Onder internationale druk en druk van de Surinaamse Onafhankelijkheidsstrijders werd de slavernij in Suriname uiteindelijk opgeheven op 1 juli 1863.

De onafhankelijkheidsverklaring van Suriname. In 1954 verkreeg Suriname een semi-autonome status binnen het Koninkrijksverband. Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk. Gouverneur Ferrier, premier Den Uyl en Koningin Juliana ondertekenden het verdrag. Sindsdien is de officiële benaming Republiek Suriname. Ferrier werd de eerste president van de nieuwe Zuid-Amerikaanse staat.

De Nederlandse Antillen

De Nederlandse Antillen waren van 15 december 1954 tot 10 oktober 2010 een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, aanvankelijk bestaande uit zes eilanden in de Caraïbische Zee die tot twee eilandengroepen van de Kleine Antillen behoren. In 1986 ging Aruba als afzonderlijk land binnen het Koninkrijk verder. In 2010 volgden Curaçao en Sint Maarten, terwijl Saba, Sint Eustatius en Bonaire (ook bekend als de BES-eilanden) als 'speciale gemeenten' werden opgenomen in het moederland als Caribisch Nederland. De Nederlandse Antillen bestonden dus niet langer als staatkundige eenheid.

De benaming Nederlandse Antillen wordt nog gebruikt als verzamelnaam voor alle eilanden in de Caraïbische Zee die tot het Koninkrijk der Nederlanden behoren, ongeacht de uiteenlopende statuten, te vergelijken met de Nederlandse Waddeneilanden die ook geen politieke eenheid vormen.

De hoofdstad Willemstad op het eiland Curaçao is verreweg de grootste stad van de Nederlandse Antillen.

De eilanden werden aan het eind van de 15e eeuw door Alonso de Ojeda ontdekt en in 1634 door de West-Indische Compagnie van de Spanjaarden veroverd. In de loop der tijden waren de eilanden enige malen in handen van andere Europese mogendheden en kenden ze – in wisselende samenstellingen – verschillende bestuursvormen. Aan deze koloniale status kwam een eind toen op 15 december 1954 na acht jaar onderhandelen het Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden door Nederland, Suriname en de Nederlandse Antillen werd ondertekend. Op 25 november 1975 werd Suriname een onafhankelijke staat en sindsdien bestond het Koninkrijk der Nederlanden uit Nederland en de Nederlandse Antillen.

Per 1 januari 1986 verwierf Aruba een status aparte. Dit hield in dat Aruba de status van Land binnen het Koninkrijk verkreeg. De Nederlandse Antillen bestonden vanaf die datum uit nog slechts vijf eilanden. Tegelijk werd afgesproken dat Aruba op 1 januari 1996 onafhankelijk zou worden, maar in 1994 werd op verzoek van Aruba het vooruitzicht op onafhankelijkheid voor Aruba geschrapt.

Op 2 november 2006 werd tussen Nederland, Curaçao en Sint Maarten een akkoord gesloten, op grond waarvan deze twee eilanden een status aparte binnen het Koninkrijk zouden krijgen, vergelijkbaar met die van Aruba. Eerder waren al afspraken gemaakt waarbij Saba, Sint Eustatius en Bonaire de status van openbaar lichaam zouden krijgen, vergelijkbaar met die van een Nederlandse gemeente. Nederlandse wetgeving zal daar onder voorwaarden in de plaats komen van de Antilliaanse. De inwoners mogen voortaan stemmen voor de Tweede Kamer en het Europees Parlement. Curaçao en Sint Maarten behouden hun eigen wetgeving. Er komt een Gemeenschappelijk Hof van Justitie voor Nederland, Curaçao en Sint Maarten. Nederland nam de schulden van de Antillen (4 miljard Antilliaanse guldens) over. In ruil daarvoor mochten de eilanden geen leningen meer afsluiten. De Nederlandse Antillen zouden als land binnen het Koninkrijk op 15 december 2008 worden ontbonden. Dat is echter niet gelukt. Minister Sarah Wescot van Sint Maarten wilde graag dat de volgende einddatum begin 2010 zou vallen, maar Nederland stemde daar niet mee in. Op 1 september 2009 maakte Saba bekend per direct uit de Nederlandse Antillen te willen stappen omdat het niet langer wilde wachten op de ontwikkelingen omtrent de opheffing van de Nederlandse Antillen. Volgens toenmalig staatssecretaris Ank Bijleveld van Koninkrijksrelaties was het voor Saba echter juridisch niet mogelijk om op dat moment uit de Antillen te stappen.

Tijdens het politiek overleg dat 30 september 2009 op Curaçao werd gevoerd tussen staatssecretaris Ank Bijleveld van Koninkrijksrelaties en de verantwoordelijke politici van de Nederlandse Antillen en de afzonderlijke eilanden, werd besloten dat de Nederlandse Antillen als land op 10 oktober 2010 zouden worden opgeheven. Curaçao en Sint Maarten zouden vanaf die datum zelfstandige landen worden binnen het Koninkrijk; Bonaire, Sint-Eustatius en Saba zouden bijzondere Nederlandse gemeenten worden. Op 10 oktober 2010 (lokale tijd) werden de Nederlandse Antillen als land opgeheven.

Aruba

TOP Info Contact Home

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

+

 De vlag van Suriname.

Drawn according Description of flag and Corporate design guidelines - National flag colours.

De Spaanse bok (Sranan: pansboko) was de in Suriname gebruikelijk benaming voor een zware straf van slavinnen en slaven.

Slavery in Brazil, by Jean-Baptiste Debret (1768-1848).

Onafhankelijkheidsverklaring van Suriname 1975.

Nationaal Archief, Den Haag, Kabinet der Koningin [periode 1946-1975], nummer toegang 2.02.20, inventarisnummer 13686. (CC0 1.0)

Surinaamse onafhankelijkheid; feestende Surinamers op vrachtauto. 1975.

Auteur: Verhoeff, Bert / Anefo Nationaal Archief, Den Haag, nummertoegang 2.24.01.07, bestanddeelnummer 254-9800.

Kaart van Curaçao met de hoofdstad Willemstad, 2010,

revision of the World Factbook Directorate of Intelligence, CIA

Kaart van Aruba met hoofdstad Oranjestad.

Kaart van de Nederlandse Antillen,

from the 1985 CIA World Factbook. Directorate of Intelligence, CIA

Suriname ( in rood).

Auteur: TUBS (CC BY-SA 3.0)

Huizen in koloniale stijl aan Waterkant Paramaribo.

Waterkant gezien vanaf de Surinamerivier.

Foto: Mark Ahsmann (CC BY-SA 3.0)

De monding van de rivier de Suriname, nabij Paramaribo.  

NASA World Wind screenshot.

Kaart van het Koninkrijk der Nederlanden. Het vasteland (Nederland) en de eilanden worden getoond op dezelfde schaal.

Bewerkt door/Edited by Maarten van der Bent. Gebaseerd op/Based on http://www.demis.nl/wms/mapclip.htm (free software based on a free database/vrije software gebaseerd op een vrije database)

"Centrum Oranjestad", Aruba.

Licensed under CC BY 1.0 via Wikimedia Commons - https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Centrum_Oranjestad.jpg#/media/File:Centrum_Oranjestad.jpg

Rechtbank in Frontstreet in Philipsburg, Sint Maarten (Nederlandse Antillen,

 Pictures taken by L.J.M. van de Moosdijk on April 9, 2006; CC-BY-SA-2.5

Srebrenica - Dutchbat


  Museum JoCas © (CC BY-SA 3.0 NL) CC: Creative Commons - Naamsvermelding - Niet-commercieel - Gelijk delen 3.0  Nederland , licentie en © Format: Cor Bastinck ism vml JoCas, Jeugd- en jongerenvereniging. © teksten zie Wikipedia en “Info” © foto’s algemeen zie “Info” en wanneer afwijkend zie onderschrift foto’s bij artikel.

Sint Maarten National Heritage Foundation and Museum

Auteur: Richie Diesterheft from Chicago, IL, USA (CC BY-SA 2.0)