App Wereld Wereldgeschiedenis

Ridders

Ridders ontstonden in de vroege middeleeuwen en waren soldaten te paard die als beloning een stuk land kregen van hun“Heer” (koning). Later kwam hier de adelstand uit voort.

Een ridder was een soldaat te paard (ruiter=rijder/ridder). Een ridder had een eed van trouw gezworen aan zijn 'Heer'. Die was een belangrijk iemand, zoals een koning/koningin, prins, hertog, of zelfs een andere rijke ridder. Een ridder kon ook een ander tot ridder slaan. Doordat een ridder zijn eigen uitrusting, wapens en paard moest kopen, was het iemand uit de 'betere/rijkere' kring. Een ridder was ook trouw aan de Kerk en daarmee aan zijn geloof, en vocht daar ook voor: deelnemer kruistochten.

Kastelen: de eerste kastelen in ons land waren eigenlijk de Romeinse forten, castella genaamd (enkelvoud= castellum); daar komt ook het woord kasteel vandaan. Een kasteel was de verblijfplaats, woonhuis, van de eigenaar van een grondgebied. Om dat gebied te kunnen verdedigen tegen anderen die die grond ook wel wilden hebben, bouwde hij een versterkt huis met een muur en een gracht er omheen. Eerst in hout, hetgeen echter makkelijk en snel afbrandde, en daarom later al snel in steen.

Harnas: de eerste beschermende kleding van de ridders was de maliënkolder (een jas van stalen ringetjes) en een helm, die in de loop der tijd steeds meer van zijn gezicht ging bedekken. Het harnas, waarbij de ridder geheel in stalen platen was gekleed (ingeblikt), ontstond pas tegen het eind van de riddertijd. Het bood een prima bescherming, maar was door zijn enorme gewicht ook onbruikbaar geworden: de ridder moest met een speciaal hijswerktuig omhoog worden gehezen om op zijn paard getild te worden. Als de ridder door een lans of hellebaard (speciaal daarvoor ontwikkeld met een soort haak) van zijn paard werd gestoten/getrokken, was hij reddeloos verloren. Hij kon door het gewicht van zijn harnas niet meer opstaan. Omdat een harnas een kostbaar bezit was, bleef het een satussymbool van rijkdom en aanzien en maakte het nog wel een vast onderdeel uit als versiering van een woonhuis/kasteel.

Kruistochten: UrbanusII, paus van 1088 tot 1099, deed de oproep tot de eerste kruistocht in 1096, gebaseerd op de wens van zijn voorganger paus GregoriusVII. Vanuit het westen was de voornaamste reden voor de kruistochten waarschijnlijk het feit dat de Seltsjoeken (Arabieren), nadat ze Palestina veroverd hadden, christelijke pelgrimages naar Jeruzalem en andere steden moeilijk of zelfs onmogelijk maakten. Seltsjoeken ofwel Saracenen: een middeleeuwse christelijke benaming voor islamitische Arabieren en andere moslims. Voor die tijd was het wel mogelijk geweest voor christenen om de heilige plaatsen te bezoeken, ondanks dat het gebied toen ook al onder islamitisch bestuur stond. Het was ook een gelegenheid om de rebellerende ridders (werken was er niet bij voor de adelstand, en dus begonnen zij zich steeds meer te vervelen) in het westen, een nieuw doel te geven.

Toernooien: een toernooi was een evenement waarbij gewapende ridders met zwaarden tegen elkaar vochten en is in de late middeleeuwen ontstaan als tijdverdrijf voor ridders. Oorspronkelijk bestonden toernooien alleen uit een 'melée': een massaal gevecht; later ontstond ook het steekspel ('joust') waarbij men met uitgeholde en verzwakte houten lansen op elkaar inreed. Het toernooi werd door 'herauten' in goede banen geleid. Voor het toernooi waren zeer kostbare wapens en uitrusting nodig. De uitrusting kwam overeen met de belastingopbrengst van meerdere boerendorpen en een goed toernooipaard (van het zware en sterke ras Destriër) kostte 25 maal zoveel als een normaal paard. Na 1300 werden de toernooien gedisciplineerder (gebonden aan regels) en daardoor minder gevaarlijk.



Kroonridders: de "Orde der Kroonridders" is een nieuwe, jonge en stoere ridderorde, en een onderdeel van JoCas, jeugd- en jongerenvereniging. De kroonridders gebruiken originele kleding en uitrusting uit de periode 12e - 14e eeuw. Veiligheid staat natuurlijk voorop, daarom is het in feite een combinatie van re-anacment (net zoals het echt was: zoals originele kleding) en LARP-wapens, die door een speciale constructie veilig zijn te gebruiken. De groep bestaat uit ridders, jonkvrouw, schildknapen en zelfs een schildgirl. Ridderlijkheid staat hoog in het vaandel.

De vereniging, en daarmee de kroonridders, zijn sinds 2009 gestopt. Museum JoCas is daaruit via Historisch Museum JoCas voortgekomen en particulier, als vrijwilliger, door conservator

Cor Bastinck, voor eigen rekening voortgezet.

Het Wapen”: om duidelijk te maken welke ridder schuilging onder een harnas en helm, of om aan te geven tot welke partij men behoorde, werden middels kleuren en symbolen versieringen (het “Wapen”) aangebracht op de schilden. Daar bleef het niet bij en die Wapens” werden ook aangebracht op de paardenkleden, de banieren (vlaggen) en de helm. Het gebruik van die “Wapens” is aan allerlei gebruiken gebonden, vastgelegd in de 'Heraldiek'. Naast deze adellijke “Wapens” ontstonden er ook burgerlijke “Wapens”, die de adellijke inmiddels in aantal ver overtreffen. Afgebeeld is hierboven het “Wapen” van Nederland.


  Museum JoCas © (CC BY-SA 3.0 NL) CC: Creative Commons - Naamsvermelding - Niet-commercieel - Gelijk delen 3.0  Nederland , licentie en © Format: Cor Bastinck ism vml JoCas, Jeugd- en jongerenvereniging. © teksten zie Wikipedia en “Info” © foto’s algemeen zie “Info” en wanneer afwijkend zie onderschrift foto’s bij artikel.

TOP Info Contact Home

+

+

+

+

Ridderuitrusting.

Wapen van een kruisridder (rood kruis).

Auteur: Gordito1869 M. Pfeiffer alias Benutzer:Gordito1869

Ridderuitrusting.

Tentoongesteld in Schloss Homburg - Duitsland.

 Foto: Hullie from nl

Kroonridders, re-enacment vml.  jeugd- en jongerenvereniging JoCas. Wapen: een rode kroon.

Foto: Adrie Monseurs

Gouden Eeuw