© Museum JoCas                                                  © Teksten: Wikipedia en Cor Bastinck, zie tabblad “Info-Contact”     © Foto’s algemeen: zie tabblad “Info-Contact” en indien afwijkend de tekst bij de foto

 
Verenigd Koninkrijk (UK): Tower of London, Durham, Stonehenge, Bath, Abbey, Canterbury, Edinburgh, Greenwich, Forth Bridge
De Tower of London, meestal kortweg de Tower genoemd, is een ommuurd gebouwencomplex in Londen, gelegen aan de rivier de Theems. In de loop van de eeuwen heeft het dienst gedaan als fort, koninklijk paleis, staatsgevangenis, munt, garnizoen, museum en arsenaal. De nabijgelegen Tower Bridge dankt zijn naam aan dit complex, dat sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst staat. De "Tower of London" wordt bestuurd door de "Constable of the Tower". Dit is meestal een hogere militair. Zijn taak bestaat uit het besturen van de gebouwen, medewerkers en grond van de "Tower of London". Tevens beheert hij de Kroon en andere koninklijke voorwerpen tijdens staatsgelegenheden. Hij wordt benoemd voor een periode van vijf jaar. De Yeomen Warders (enkelvoud: Yeoman Warder) zijn sinds 1485 de bewakers van de Tower of Londen. Ze zijn bekender als de  Beefeaters. Ooit bewaakten ze de Tower en de bijbehorende gevangenis, tegenwoordig staan ze in voor gidsbeurten aan de vele toeristen die dagelijks de Tower komen bezoeken. In 1078 gaf Willem de Veroveraar als koning Willem I opdracht voor de bouw van de White Tower, een vierkant fort dat moest dienen ter bescherming van de Normandische veroveraars tegen aanvallen van binnen en buiten. Eerdere forten op die plaats waren voornamelijk van hout geweest, maar hij beval om zijn Tower van steen te laten maken. De White Tower dankt zijn naam aan de witte stenen, een soort kalk, die erin zijn aangebracht en aan de torens op de hoeken. Koning Richard Leeuwenhart liet de slotgracht graven, gevuld met water uit de Theems. Later werden om het fort heen extra verdedigingsmuren gebouwd en er ontstond een uitgebreid gebouwencomplex, dat eenvoudig "Tower" genoemd werd. Het oorspronkelijke fort stond (en staat) nu feitelijk midden in een groter kasteel. Tegenwoordig is de Tower een belangrijke toeristische attractie, onder meer vanwege de tentoongestelde kroonjuwelen en de fraaie verzameling harnassen en wapentuig. Durham Castle is een Normandisch kasteel in de stad Durham in County Durham, Engeland. Het staat op de top van een heuvel bij de rivier de Wear op het schiereiland van Durham, tegenover Durham Cathedral. Kasteel en kathedraal van Durham werden in 1986 op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Het kasteel werd in de 11e eeuw gebouwd om de bisschop van Durham te beschermen van aanvallen. Het heeft een grote hal, gebouwd door bisschop Antony Bek in de vroege 14e eeuw. Het was de grootste hal in Engeland totdat bisschop Richard Fox hem aan het einde van de 15e eeuw inkortte. Maar hij is nog 14 meter hoog en 30 meter lang. Durham Castle heeft twee kapellen: de Normandische kapel, gebouwd rond 1078, en Tunstall Chapel, gebouwd in 1540. Stonehenge, Avebury en bijbehorende plaatsen is een cultureel werelderfgoed dat sinds 1986 op de Werelderfgoedlijst staat. Het erfgoed ligt in het graafschap Wiltshire in het zuiden van Engeland en omvat twee grote terreinen (totale grootte 4985,4 ha) met megalithische bouwwerken, die ongeveer 30 km van elkaar vandaan liggen. De twee terreinen werden onder één naam ingeschreven in de Werelderfgoedlijst. Stonehenge is een megalithisch monument uit de Jonge Steentijd, dicht bij de plaats Amesbury in de Engelse graafschap Wiltshire en ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van Salisbury op de Salisbury Plain. De recentste datering voor de bouw van Stonehenge is bepaald op 2300 voor Christus, 300 jaar later dan tot dan toe werd aangenomen. Het monument bestaat uit een aarden wal rondom een cirkelvormig arrangement van grote, rudimentair bewerkte, staande stenen en is een van de beroemdste prehistorische locaties op aarde. Archeologen aan de Universiteit van Sheffield hebben door koolstofdatering van gecremeerde menselijke resten gevonden op Stonehenge kunnen aantonen dat het monument als een begraafplaats gebruikt werd van bij zijn ontstaan net na 3000 v.Chr. tot nadat de stenen werden opgericht rond 2500 v.Chr. De deskundigen nemen aan dat de menselijke resten de graven zijn van natuurlijk gestorven leden van één elitefamilie en haar nakomelingen, waarschijnlijk een dynastie van heersers. Opgravingen ondersteund door National Geographic op de site van Durrington Walls in de Stonehenge World Heritage site legden een enorme nederzetting bloot die honderden mensen onderdak bood. Archeologen geloven dat deze nederzetting bewoond werd door de bouwers van het monument Stonehenge. Bath is een stad (city) in het bestuurlijke gebied Bath and North East Somerset, in het Engelse graafschap Somerset. De stad, gelegen aan de rivier de Avon, heeft ongeveer 80.000 inwoners en is na Londen de drukst bezochte toeristenplaats in Engeland. Bath is gebouwd in een natuurlijk soort amfitheater, omgeven door heuvels. Veel gebouwen zijn opgetrokken uit een wittige lokale steensoort, de zogeheten 'Bath stone'. De elegante 18e-eeuwse bouwstijl domineert. De stad werd in de 1e eeuw gesticht door de Romeinen rond de thermen. Een tempel en de thermen zijn deels bewaard gebleven. In de middeleeuwen werd Bath een belangrijk centrum in de productie van wol. Ook de religieuze invloed van de stad groeide tussen 1091 en 1206. Er werd een kathedraal gebouwd die echter in 1495 verwoest zou worden. In de 18e eeuw werd Bath een moderne badplaats, goed bezocht door het rijkere deel van de bevolking. Hieraan is de naam van Beau Nash, de dandy, verbonden. In deze periode onderging de stad ingrijpende veranderingen op het gebied van architectuur. Nog altijd is de neoclassicistische bouwstijl sterk aanwezig in het stadsbeeld. De abdijkerk van Saint Peter en Saint Paul, Bath, algemeen bekend als Bath Abbey, is een Anglicaanse parochiekerk en een voormalig Benedictijner klooster in Bath, Somerset, Engeland. Gesticht in de 7e eeuw, gereorganiseerd in de 10e eeuw en herbouwd in de 12e en 16e eeuw; grote restauratie werd uitgevoerd door Sir George Gilbert Scott uitgevoerd in de jaren 1860. Het is een van de grootste voorbeelden van Loodrecht gotische architectuur in de Zuidwetsen van Engeland. Pulteney brug over de rivier de Avon in Bath, Engeland. Het werd afgebouwd in 1774, en verbindt de stad met de nieuw gebouwde Georgische stad Bathwick. Ontworpen door Robert Adam in een Palladiaanse stijl, het is bijzonder door de ingebouwde winkels over de volledige overspanning aan beide zijden. Het is aangewezen als een monumentaal gebouw. Westminster Abbey (officieel The Collegiate Church of St Peter) is een voornamelijk in gotische stijl opgetrokken kerk in Londen. Het is traditioneel de plaats waar kroningen en begrafenissen van leden van de Britse vorstenhuizen plaatsvinden. Ook vinden hier huwelijken plaats van leden van de koninklijke familie, tussen 1100 en 2011 16, met als voorlopig laatste Prins William en Kate Middleton. In 1987 werd het gebouw samen met Westminster Palace en Saint Margaret's Church op de Werelderfgoedlijst geplaatst. De legende wil dat de abdij werd gesticht ten tijde van koning Saberth van Essex, toen een visser een visioen zag over Petrus. Het gebouw verrees op een eiland in de rivier de Theems. Ten tijde van koning Eduard de Belijder werd de abdij verbouwd in Normandische stijl (1045-1065). Het geheel werd gebouwd als een abdij voor benedictijner monniken en werd ingewijd op 28 december 1065. Tussen 1245 en 1517 werd de abdij verbouwd in gotische stijl. De eerste fase van de herbouw vond plaats onder koning Hendrik III en het gebouw werd voltooid tijdens de regering van Richard II. Hendrik VII voegde er in 1503 een kapel aan toe in de laatgotische zogeheten perpendiculaire stijl. Tijdens de kerkhervorming onder Hendrik VIII werd Westminster Abbey in 1534 slachtoffer van de opheffing van de kloosters, en in 1540 werd ze gesloten. De abdij werd aan de benedictijnen teruggegeven onder koningin Maria I, maar onder koningin Elizabeth I moesten ze de abdij in 1559 opnieuw afstaan. Elizabeth bepaalde in 1579 dat Westminster een "royal peculiar" zou worden: een kerk die rechtstreeks onder verantwoordelijkheid van de vorst viel en niet van de aartsbisschop van Canterbury. Zij maakte er een school van: The Collegiate Church of St. Peter. Sindsdien is het hoofd niet de bisschop, maar een deken die wordt aangesteld door de vorst. Tot de 19e eeuw was de abdij na Oxford en Cambridge de op twee na belangrijkste plaats van wetenschap in het land. Hendrik III verbouwde de kerk ter ere van de heiligverklaarde koning Eduard de Belijder, wiens overblijfselen hier werden geplaatst. Hendrik III werd vlakbij hem bijgezet, evenals de koningen uit het huis Plantagenet, hun vrouwen en familieleden, en de meeste andere koningen en koninginnen van Engeland. Hendrik VIII en de meeste vorsten na Karel I werden echter bijgezet in Windsor. In Westminster Abbey liggen ook Willem III van Oranje, koning van Engeland en Schotland, en diens vrouw Maria II Stuart. Willem III is een van de weinige Oranjes die niet in de grafkelder in de Nieuwe Kerk in Delft bijgezet is.
Original photo by Wjfox2005, rotated and contrast enhanced by User:Arpingstone Foto: Robert Swinney Foto: Adrian Pingstone Foto: mwanasimba from La Réunion Foto: Vik Walker from Durham, England Auteur: Robin Widdison. Foto: Stefan Kühn Foto: Daveahern~commonswiki Auteur: Dickbauch~commonswiki Foto: Kristian H. Resset, Norway.  Foto: Guenter Wieschendahl Foto: Adrian Pingstone  Foto:"Diego Delso, Wikimedia Commons, License CC-BY-SA 3.0 Foto: Christophe.Finot Foto: Σπάρτακος Foto: Bernard Gagnon

                          © Museum JoCas tekst, -en Wikipedia zie tab Info 

 Museum JoCas

Verenigd Koninkrijk (UK): Tower of London, Durham, Stonehenge, Bath, Abbey, Canterbury, Edinburgh, Greenwich, Forth Bridge
De Tower of London, meestal kortweg de Tower genoemd, is een ommuurd gebouwencomplex in Londen, gelegen aan de rivier de Theems. In de loop van de eeuwen heeft het dienst gedaan als fort, koninklijk paleis, staatsgevangenis, munt, garnizoen, museum en arsenaal. De nabijgelegen Tower Bridge dankt zijn naam aan dit complex, dat sinds 1988 op de Werelderfgoedlijst staat. De "Tower of London" wordt bestuurd door de "Constable of the Tower". Dit is meestal een hogere militair. Zijn taak bestaat uit het besturen van de gebouwen, medewerkers en grond van de "Tower of London". Tevens beheert hij de Kroon en andere koninklijke voorwerpen tijdens staatsgelegenheden. Hij wordt benoemd voor een periode van vijf jaar. De Yeomen Warders  (enkelvoud: Yeoman Warder) zijn sinds 1485 de bewakers van de Tower of Londen. Ze zijn bekender als de  Beefeaters. Ooit bewaakten ze de Tower en de bijbehorende gevangenis, tegenwoordig staan ze in voor gidsbeurten aan de vele toeristen die dagelijks de Tower komen bezoeken. In 1078 gaf Willem de Veroveraar als koning Willem I opdracht voor de bouw van de White Tower, een vierkant fort dat moest dienen ter bescherming van de Normandische veroveraars tegen aanvallen van binnen en buiten. Eerdere forten op die plaats waren voornamelijk van hout geweest, maar hij beval om zijn Tower van steen te laten maken. De White Tower dankt zijn naam aan de witte stenen, een soort kalk, die erin zijn aangebracht en aan de torens op de hoeken. Koning Richard Leeuwenhart liet de slotgracht graven, gevuld met water uit de Theems. Later werden om het fort heen extra verdedigingsmuren gebouwd en er ontstond een uitgebreid gebouwencomplex, dat eenvoudig "Tower" genoemd werd. Het oorspronkelijke fort stond (en staat) nu feitelijk midden in een groter kasteel. Tegenwoordig is de Tower een belangrijke toeristische attractie, onder meer vanwege de tentoongestelde kroonjuwelen en de fraaie verzameling harnassen en wapentuig. Durham Castle is een Normandisch kasteel in de stad Durham in County Durham, Engeland. Het staat op de top van een heuvel bij de rivier de Wear op het schiereiland van Durham, tegenover Durham Cathedral. Kasteel en kathedraal van Durham werden in 1986 op de Werelderfgoedlijst geplaatst. Het kasteel werd in de 11e eeuw gebouwd om de bisschop van Durham te beschermen van aanvallen. Het heeft een grote hal, gebouwd door bisschop Antony Bek in de vroege 14e eeuw. Het was de grootste hal in Engeland totdat bisschop Richard Fox hem aan het einde van de 15e eeuw inkortte. Maar hij is nog 14 meter hoog en 30 meter lang. Durham Castle heeft twee kapellen: de Normandische kapel, gebouwd rond 1078, en Tunstall Chapel, gebouwd in 1540. Stonehenge, Avebury en bijbehorende plaatsen is een cultureel werelderfgoed dat sinds 1986 op de Werelderfgoedlijst staat. Het erfgoed ligt in het graafschap Wiltshire in het zuiden van Engeland en omvat twee grote terreinen (totale grootte 4985,4 ha) met megalithische bouwwerken, die ongeveer 30 km van elkaar vandaan liggen. De twee terreinen werden onder één naam ingeschreven in de Werelderfgoedlijst. Stonehenge is een megalithisch monument uit de Jonge Steentijd, dicht bij de plaats Amesbury in de Engelse graafschap Wiltshire en ongeveer 13 kilometer ten noordwesten van Salisbury op de Salisbury Plain. De recentste datering voor de bouw van Stonehenge is bepaald op 2300 voor Christus, 300 jaar later dan tot dan toe werd aangenomen. Het monument bestaat uit een aarden wal rondom een cirkelvormig arrangement van grote, rudimentair bewerkte, staande stenen en is een van de beroemdste prehistorische locaties op aarde. Archeologen aan de Universiteit van Sheffield hebben door koolstofdatering van gecremeerde menselijke resten gevonden op Stonehenge kunnen aantonen dat het monument als een begraafplaats gebruikt werd van bij zijn ontstaan net na 3000 v.Chr. tot nadat de stenen werden opgericht rond 2500 v.Chr. De deskundigen nemen aan dat de menselijke resten de graven zijn van natuurlijk gestorven leden van één elitefamilie en haar nakomelingen, waarschijnlijk een dynastie van heersers. Opgravingen ondersteund door National Geographic op de site van Durrington Walls in de Stonehenge World Heritage site legden een enorme nederzetting bloot die honderden mensen onderdak bood. Archeologen geloven dat deze nederzetting bewoond werd door de bouwers van het monument Stonehenge. Bath is een stad (city) in het bestuurlijke gebied Bath and North East Somerset, in het Engelse graafschap Somerset. De stad, gelegen aan de rivier de Avon, heeft ongeveer 80.000 inwoners en is na Londen de drukst bezochte toeristenplaats in Engeland. Bath is gebouwd in een natuurlijk soort amfitheater, omgeven door heuvels. Veel gebouwen zijn opgetrokken uit een wittige lokale steensoort, de zogeheten 'Bath stone'. De elegante 18e-eeuwse bouwstijl domineert. De stad werd in de 1e eeuw gesticht door de Romeinen rond de thermen. Een tempel en de thermen zijn deels bewaard gebleven. In de middeleeuwen werd Bath een belangrijk centrum in de productie van wol. Ook de religieuze invloed van de stad groeide tussen 1091 en 1206. Er werd een kathedraal gebouwd die echter in 1495 verwoest zou worden. In de 18e eeuw werd Bath een moderne badplaats, goed bezocht door het rijkere deel van de bevolking. Hieraan is de naam van Beau Nash, de dandy, verbonden. In deze periode onderging de stad ingrijpende veranderingen op het gebied van architectuur. Nog altijd is de neoclassicistische bouwstijl sterk aanwezig in het stadsbeeld. De abdijkerk van Saint Peter en Saint Paul, Bath, algemeen bekend als Bath Abbey, is een Anglicaanse parochiekerk en een voormalig Benedictijner klooster in Bath, Somerset, Engeland. Gesticht in de 7e eeuw, gereorganiseerd in de 10e eeuw en herbouwd in de 12e en 16e eeuw; grote restauratie werd uitgevoerd door Sir George Gilbert Scott uitgevoerd in de jaren 1860. Het is een van de grootste voorbeelden van Loodrecht gotische architectuur in de Zuidwetsen van Engeland. Pulteney brug over de rivier de Avon in Bath, Engeland. Het werd afgebouwd in 1774, en verbindt de stad met de nieuw gebouwde Georgische stad Bathwick. Ontworpen door Robert Adam in een Palladiaanse stijl, het is bijzonder door de ingebouwde winkels over de volledige overspanning aan beide zijden. Het is aangewezen als een monumentaal gebouw. Westminster Abbey  (officieel The Collegiate Church of St Peter) is een voornamelijk in gotische stijl opgetrokken kerk in Londen. Het is traditioneel de plaats waar kroningen en begrafenissen van leden van de Britse vorstenhuizen plaatsvinden. Ook vinden hier huwelijken plaats van leden van de koninklijke familie, tussen 1100 en 2011 16, met als voorlopig laatste Prins William en Kate Middleton. In 1987 werd het gebouw samen met Westminster Palace en Saint Margaret's Church op de Werelderfgoedlijst geplaatst. De legende wil dat de abdij werd gesticht ten tijde van koning Saberth van Essex, toen een visser een visioen zag over Petrus. Het gebouw verrees op een eiland in de rivier de Theems. Ten tijde van koning Eduard de Belijder werd de abdij verbouwd in Normandische stijl (1045- 1065). Het geheel werd gebouwd als een abdij voor benedictijner monniken en werd ingewijd op 28 december 1065. Tussen 1245 en 1517 werd de abdij verbouwd in gotische stijl. De eerste fase van de herbouw vond plaats onder koning Hendrik III en het gebouw werd voltooid tijdens de regering van Richard II. Hendrik VII voegde er in 1503 een kapel aan toe in de laatgotische zogeheten perpendiculaire stijl. Tijdens de kerkhervorming onder Hendrik VIII werd Westminster Abbey in 1534 slachtoffer van de opheffing van de kloosters, en in 1540 werd ze gesloten. De abdij werd aan de benedictijnen teruggegeven onder koningin Maria I, maar onder koningin Elizabeth I moesten ze de abdij in 1559 opnieuw afstaan. Elizabeth bepaalde in 1579 dat Westminster een "royal peculiar" zou worden: een kerk die rechtstreeks onder verantwoordelijkheid van de vorst viel en niet van de aartsbisschop van Canterbury. Zij maakte er een school van: The Collegiate Church of St. Peter. Sindsdien is het hoofd niet de bisschop, maar een deken die wordt aangesteld door de vorst. Tot de 19e eeuw was de abdij na Oxford en Cambridge de op twee na belangrijkste plaats van wetenschap in het land. Hendrik III verbouwde de kerk ter ere van de heiligverklaarde koning Eduard de Belijder, wiens overblijfselen hier werden geplaatst. Hendrik III werd vlakbij hem bijgezet, evenals de koningen uit het huis Plantagenet, hun vrouwen en familieleden, en de meeste andere koningen en koninginnen van Engeland. Hendrik VIII en de meeste vorsten na Karel I werden echter bijgezet in Windsor. In Westminster Abbey liggen ook Willem III van Oranje, koning van Engeland en Schotland, en diens vrouw Maria II Stuart. Willem III is een van de weinige Oranjes die niet in de grafkelder in de Nieuwe Kerk in Delft bijgezet is.
Original photo by Wjfox2005, rotated and contrast enhanced by User:Arpingstone Foto: Adrian Pingstone Auteur: Robin Widdison. Foto: Stefan Kühn  Foto: Guenter Wieschendahl  Foto:"Diego Delso, Wikimedia Commons, License CC-BY-SA 3.0 Foto: Σπάρτακος Foto: Bernard Gagnon